اوووووووووووووووووووووووووووووووووس کیریم باس چی ماااااااااااااااااااااااا

لوطی یا سام الیک

والاه ما اهل گونده گوزی نیستیم ولی باس خاطر خواهش تعداد کثیری از روفقا

 که گوفته بودن عسک خودتونو بیزارید ما هم این کارو کیردیم.

                                                                لوطی، تیزی رو بکش تا بسازمت...

                                                                                                                       یا هو 

اوس کیریم از نو قیسمت شُد عازم شیم ولی قِضایایی فرکه لامضّبو مشخول کرته.اَگ قیسمته باس چی قیسمته ما،اَرَم نه پس ایی بلا چیه.باس چی آخه مگه چیکا کرته.

الحق که کیریمی کرمتو شورک با وفا.ما صربمون زیاته صَرب می کونیم، اَگ باس صَرب کونیم. وَل خوئت افساره ما رو وِل نکون بز تو خطت تنفوس کونیم.هر خروس خون که باس عرضه ایرادت خیذمت می رسیم اَ خوئت مییخوام سلومتیشو ایشالا روزش بیرسه که شوما و مولا علی چش اَ ما بر نَررین.

الهی شورک

((گویند خدا همیشه با ماست      نکند غم ، خدا تو باشی))

سابیلیک

 مشتیا دمتون گرم شرمنته کرتین به مولا ما رو.به موسی یه تیزی کشیدن باس خاطیره ریفیق جورمی نرره .بزنین ما رو کارد کارد کنین ما کَت بسته در خیذمتیم.

 ایمرو خوام نحبه(نحوه) احوال پورسی  تو صنفه داش مشتیا رو با ازه بزرگترا عاموزیش بیدم.

یا مرتضا علی بی اومیته تو

 یک : تا ریسیدی به یه داش با صفا و مشتی اربده میزنی: چشه مایی داش (نومه داشو باس بیگی)، اسیریتیم، کرتیم به مولا.یوخده صَرب میکونی میگی بی بفا شدی داش

اگ اول به شوما ارضه ایرادت کردن کله رو مینزی پایین( سمته نیگای چشا به طرفه بالا ) با لبخند نرم میگی : بالا خواتیم مشتی، سالاری حاجی ،اوضاع؟ ،زیمین خوردتیم با وفا

 دویوم : باس سلام کردن باس  اَ یکی اَ ایی الفاظ ایستفاته کونی:

سام – آم – آمونیلیک – آمولیک – سامولیک – سا بیلیک – وعلیک – آمه لِک  - سامون عِلیک - عَلیک و...(در هنگوم بیون ایی کلیمات باس دستو به سینه بزاریو کمرو یوخده خم کونی)

 سیوم : هنگوم خدافظی باس اَ یکی اَ ایی الفاظ ایستفاته کونی:

یا علی(بیترینشه) – یا حق – علی – یا هو – زت زیات – زت – حق - در پیناه مولا– دسته مرتضا علی به همرات – علی علی – رخصت – یا مرتضا علی (در هنگوم بیون ایی کلمات حتمن باس دست به پیشونی بیخوره)

خو فیک کونم بسه .

ایشالا تیموم اینسونا خیصلت مردونگیشونو حیفظ کونن و مثه یه مرد زیندگی کونن.

رخصت

وامولیک

روفقا ایمرو دیله صابمردم بذجوری گیریفته به پنتن 

شهودت مولاس

اینسون نیمیدونه باس اَ کوجاش بیگه.اَ مردیش،اَ بوزورگیش،اَ مرفتش،اَ مرامش.هی اوس کیریم خوئت توفیق زیارتیشو نیسبه ایی بندت بوکون.به مولا مردیو مرامش عَلَمه کوچمونه،نومشم اینداختیم باس تیموم عمر رو بازومون بلکم یوخده اَ بوزورگیشو یاد کونیم.

دیللمون خوشه تو مملیکته مولا علی زیندیگی میکونیم اَ طوف به ذاتیتون آخ لامصبا کوجاس مردیو مرام مولا به ناموسه زهرا تیمومش اَرفه. مملیکت گل و بولبوله دیگه اینتیظار نباس داشت.

اَگ داشته باشی تو نمیری یه دود بهمن قلبه فوتت وخت داری.

البت مردای ایی دیار سرریز ترن اَ نامرداش.به سلومتیه هر چی مرده میزنم تیزی به هر چی نامرده.

ته کلوم اَ تیموم داشا که لوفط دارن به ایی نوکریشون صیمیمونه تیشکور می کونم.جای تیزیاشونو یادیگاری نیگَ میدارم.

خاکه پای همتونم به موسی

سام کلو هو اجمعین

یکی اَ روفقا عسک بیروزو خواسته بوت مام گوذاشتیم

به نامردی هرچی نامرده قسم،که نامردی کونم در حق هر چی نامرده

بروبچ سام.

تابستونه و تعطیلاته و صفاسیتی و هزار نوع گردش دیگه؛ولی باس به شوما بگم که

 مواظب ناموس مردم باشین، به خصوص در گردش ها و به خصوص طرف های شمال

که سوسول موسولا زیادن.در مرام بکس  لوطیا نیست که آ این کارا بوکونن.

  برامون تب کونید تا براتون بمیریم.( لوطی تیزی بکش)

زت زیاد

آم به تیموم مردا

نیستیم نبودیم که نباشیم

ارض از غرض ایی که خیلی باحالید.روفقا بعته یه مودت که نبوتیم گوفتیم بیاییم یه آبی بپاچیم.

امونطور که خوئتون دانین اینتیخاباته آره  اینتیخابات بچ مشتی که خاکه وطنو میخان باس دیقت کونن بیبینن کیو اینتیخاب می کونن البت در همشون یه ... ینی هر کار کونی اونی که باس بشه میشه.

مخلص کلوم به هوش باشین

دسته مرتضا علی بی همراتون

آمولیک

روفقا شرمندتونیم به مولا آخه سرمون بگی نگی شلوغه وخت نمیکونیم بهتون سر بیزنیم

ولی اینو بیگم که هرکی که شود صاحب مملکت ضیعیف معیفارو فراموش نکنه،

از دستشون بگیره که از دست ناتوان گرفتن کار مولا علی ست.

اگ میخوایید مملکتمون راستو ریس بشه باید به فرموده های اسلام ناب محمدی یو

دستورات آقامون علی گوش بیدیم.آآ ما گوفتن بود دیگه باس، خودتون همت کونینو

دوروستش کونین.

زت زیاد

سام

از نو  قیسمت شود دوباره بیام خیذمتتون. خوام اَ ایجا یه پیغوم برفستم باس داشه گولم جعفرخان ایو خوام بیگم که داش کوجایی سری به ایی کوچه نیمیزنی.حاجی بیا یو چراغه کوچَ رو روووشن کوون.

ایی چن وخته که نبوتیم مث اینکه قیومت شوده .اَ اوون داش مشتیاکه هر رو میومدن تو ایی کوچه اشربده میزدن و صدای یا علی شون تیموم کوچَ رو میلرزوند خبری نی.رو صوحبتم با شوماست بچ شابدول و ...

القصه غرض نه شیکایته نه طلب.گوفتیم که گوفته باشیم.

یا هو

مولیییک

یا مولا .الهی به امید تو نه به امید خلق روزگار

قیسمت شود دوباره در خیذمتتون باشیم .به مولا ایی چن وخته دیلمون تیرکیت.اول کلوم باس عورض بیخوام ا داشا و آباجییای خوئم.نبوتیم ندیدیم نزدیم.

چیزی باس گوفتن نشتم فخط گوفتیم از ایی کوچه رد میشیم یه یادیگاریم بنزیم رو درو دیوارش .

مخلص کلوم از تیموم داش مشتیا که با تیزیاشون مارو صفا دادن تیشکور میکونم ما خاک ژای تیموم شومام هستیم.

در پناه مرتضا علی