چاکره داش شاروخ با کفتراش بپر تو بغله داشت.با صفا کوجایی ما گفتیم اَبد خوردی به مولا.کرمتو عشقه با مرام.

داشه گولمون خواسه پته دوسیبو دوسیب بازارو سیش پهن کونم.باس بوگم چَش دادا

زغال قلیونتم رفیق! می سوزم تا بسازمت...

خو باس شروع اول چنتا بیت سی دوستان بوگم تا ذهنا کامل آماته شه.

آسايش دو گيتى تفسير اين دو حرف است ، قليون بعد چايى چايى بعد قليون...
دود قلیون اون هم از نوع دو سیب حاوی 8400 سم خطرناک برای بدنه...(مخصوص خود سوزی لوتیاس)


شرایط دوسیب زدن تو رگ و پی بدن:

اول باس سینه سوخته روزگار و زمونه باشی.تا دوسیب و درک کنی.
دوویوم باس نیتت خالص باشه.باس چسی اومدنو گنده گوزی نری سمتش که خاکستر میشی(رو حرفم به این بچ سوسولاس)
سیوم باس دوسیب و جنده نکنی ینی دوسیب و با طعمای سوسول موسول قاط نزنی.فقط طعم دوسیب یا دوسیب آلبالو همین نه چیزه دیه
چوهاروم باس دوسیب کام تخمی و سنگین بزنی ینی نیم ساعت پک بزنی تا خوب بچاقه بعد یه دقیقه دودو بدی بیرون.دود باس به اشکال مختلف بیاد بیرون مربع داریه قلب و خنجر
پنجوم قیلون بازای تیر باس 4 وعده قیلون بار بزارن صب،ظهر،غروب،شب هر وعده هم زیره 3 سر قلیون نباس بکشن.چون حرمت داره
شیشم تنگه دوسیب باس آبجی مهستی و هایده چه چه بیزنن.ورنه سوسولی

شرایط بارگزاری و چاقیدن دوسیب:
اول توتون و خوب نرم میکنی و باش حرف میزنی اَگ الواحه باشه بیتره. بعد بصورت دو تا داریه داخل سرک بار میزاری.بعد زرورقو میکشی روش.ذغالم با لیمو باشه.دوسیب اعلا باس با کام سیوم کلَت کنه .ورنه دوسیب نی.کام چهاروم که زدی شتاب میگیری یه کله تا کام صدم تخته میکنی تا نشت پهن بشه کفه زیمین.اونموقس که تو عرشی و حال خوش و عشق وصفا.

علایم گرفتن فرد توسط دوسیب:
فک زدن زیات.شرو ور بافتن.وعده های تخیلی.تعریف کردن خاطرات سربازی.خاطرات زید بازی.خاطرات حبس و دعوا.
سوسولا دیقت کونن اگ این علایم ظاهر شد باس لوله رو پاس بیدن بغلی ورنه تگری میزنن.ازما گفتن

سلامتی همه 2سیب کشا
ماباس بیریم
زت زیات

+ نوشته شده در  دوشنبه هجدهم فروردین 1393ساعت 16:50  توسط  داش meyti  | 
پپپپوووووووووووووووووووووفففففففففففففففف

آمول

اکه هی روزیگاره ناکردگار چی بوگم دوستان چی بوگم.ازنو فرصت شود بیام رو درو دیفال ایی گذر که عمری گذره لوتیا و داش مشتیا بود خطی بنزم تا نره از یاد گذره داش میتی.نگن بیکس شده داش میتی.

حاجی که شومایی ازون موقعی که گرونی مثه خوره افتاد تو جونه ملت مام مجووریم بلانصفت مثه سگ کارکونیم که نکنه گشنه بخابیم.صبه خروس خون تا بوق سگ دنبال نون حلال...

هرچی میذگره دلا سیاه ترو ریفاقتا کمتر میشه.انسونا از انسونیت در اومدن.تسخییره خوئشونم نیستا بدبختا گیریفتارن هرکس به طریقی

مخلص کلوم خاکی نرم.دلمون سی روفقای مرد خیلی تنگه.واسه ریفاقتای بی کلک و باصفا.

هیییییی روزیگار آخرش اسیرمون کردی لامصب

ساله جتیتم به تیموم داشا و آباجیا تیبریگ گویم

برید بی غم




+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم اسفند 1392ساعت 20:37  توسط  داش meyti  | 
سام بی تیموم روفقا

باس اول کلوم خیذمت تموم شوما سام عرض کونم و بابت این مدت که نبوتیم سرخم کونیم.

یه سیری آ روفقاگوفتن این سایت برا ما نی باس خیذمت اونا

عرت کونم داش دوروغ مروغ تو نخ ما نی، بیرید خودتونو

آپ کونید؛ مرد باشید؛به دست ختای قیدیم نیدیم ما

نیگاه کونیت!!!!!

افتاد

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم دی 1392ساعت 20:10  توسط جعفرخان  | 
هوالله

عجب دوره زیمونه ای شده که باس خاطیره حفظ رفاقتت
باس خیلی از حرفارو تو شدله صابمرده نگه داری
تا حداقل کسی رو داشته باشی که بش بوگی ریفیق
مگه نه ریفیق ... !

کیفه روفقا کوکه شالله.

نیسین کوجایین اشکل نرره.با معرفتا لوتیا ترزیق کونید به ما مرامتونو داشا.بازار تخمی شوده و مام اعصابمون گومرغی.

به مولا وخت پخت باس ما نمونده سی خوشک گذروندن.البت شومام اینوهو مایین.جعفرخان که معلوم نی تو کدوم سلول داره میپوسه مام تو سلوله زیندیگی...


یاعلی

+ نوشته شده در  جمعه هفدهم خرداد 1392ساعت 12:40  توسط  داش meyti  | 
سی روفقا

ﺩﺧﺘﺮﯼ ﺯﯾﺒﺎ ﺑﻮﺩ ﺍﺳﯿﺮ ﭘﺪﺭﯼ ﻋﯿﺎﺵ، ﮐﻪ ﺩﺭﺁﻣﺪﺵ ﻓﺮﻭﺵ ﺷﺒﺎﻧﻪ
ﺩﺧﺘﺮﺵ ﺑﻮﺩ!
ﺩﺧﺘﺮﮎ ﺭﻭﺯﯼ ﮔﺮﯾﺰﺍﻥ ﺍﺯ ﻣﻨﺰﻝ ﭘﺪﺭﯼ ﻧﺰﺩ ﺣﺎﮐﻢ ﭘﻨﺎﻩ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﻗﺼﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯﮔﻮ ﮐﺮﺩ . ﺣﺎﮐﻢ ﺩﺧﺘﺮ ﺭﺍ ﻧﺰﺩ ﺯﺍﻫﺪ ﺷﻬﺮ ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺳﭙﺮﺩ ﮐﻪﺩﺭ
ﺍﻣﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻣﺎ ﺟﻨﺎﺏ ﺯﺍﻫﺪ ﻫﻢ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺐ ﺍﻭﻝ ﺩﺧﺘﺮ ﺭﺍ ......... .
ﻧﯿﻤﻪ ﺷﺐ ﺩﺧﺘﺮ ﻧﯿﻤﻪ ﺑﺮﻫﻨﻪ ﺑﻪ ﺟﻨﮕﻞ ﮔﺮﯾﺨﺖ ﻭ ﭼﻬﺎﺭ ﭘﺴﺮ
ﻣﺴﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﮐﻠﺒﻪ ﺧﻮﺩ ﯾﺎﻓﺘﻨﺪ ﻭ ﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﻭﺿﻊ،
ﺍﯾﻦ ﺯﻣﺎﻥ، ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺳﺮﻣﺎ، ﺍﯾﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﻣﯿﮑﻨﯽ !!!؟
ﺩﺧﺘﺮ ﺍﺯ ﺗﺮﺱ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﺑﯿﺸﻪ ﻭ ﺟﺎﻧﺶ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺁﺭﯼ ﭘﺪﺭﻡ ﺁﻥ
ﺑﻮﺩ ﻭ ﺯﺍﻫﺪ ﺍﺯ ﺧﯿﺮ ﺣﺎﮐﻢ ﭼﻨﺎﻥ، ﺑﯿﭙﻨﺎﻩ ﻣﺎﻧﺪﻡ.
ﭘﺴﺮﻫﺎ ﺑﺎ ﮐﻤﯽ ﻓﮑﺮ ﻭ ﻣﮑﺲ ﻭ ﺩﯾﺪﻥ ﺩﺧﺘﺮ ﻧﯿﻤﻪ ﺑﺮﻫﻨﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ
ﮔﻔﺘﻦ ﺗﻮ ﺑﺮﻭ ﺩﺭ ﻣﻨﺰﻝ ﻣﺎ ﺑﺨﻮﺍﺏ ﻣﺎ ﻧﯿﺰ ﻣﯿﺂﯾﯿﻢ.
ﺩﺧﺘﺮ ﺗﺮﺳﺎﻥ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﭼﻬﺎﺭ ﭘﺴﺮ ﻣﺴﺖ ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﮕﺬﺭﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﮐﻠﺒﻪ ﺧﻮﺍﺑﺶ ﺑﺮﺩ . ﺻﺒﺢ ﮐﻪ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺷﺪ ﺩﯾﺪ ﺑﺮ ﺯﯾﺮ ﻭ
ﺑﺮﺵ ﭼﻬﺎﺭ ﭘﻮﺳﺘﯿﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﺣﻔﻆ ﺳﺮﻣﺎ ﻫﺴﺖ ﻭ ﭼﻬﺎﺭ ﭘﺴﺮ ﺑﯿﺮﻭﻥ
ﮐﻠﺒﻪ ﺍﺯ ﺳﺮﻣﺎ ﻣﺮﺩﻧﺪ!
ﺑﺎﺯ ﮔﺸﺖ ﻭ ﺑﺮ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﺷﻬﺮ ﺩﺍﺩ ﺯﺩ ﮐﻪ:
ﺍﺯ ﻗﻀﺎ ﺭﻭﺯﯼ ﺍﮔﺮ ﺣﺎﮐﻢ ﺍﯾﻦ ﺷﻬﺮ ﺷﺪﻡ،
ﺧﻮﻥ ﺻﺪ ﺷﯿﺦ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻣﺴﺖ ﻓﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩ،
ﻭﺳﻂ ﮐﻌﺒﻪ ﺩﻭ ﻣﯿﺨﻮﺍﻧﻪ ﺑﻨﺎ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩ،
ﺗﺎ ﻧﮕﻮﯾﻨﺪ ﻣﺴﺘﺎﻥ ﺯ ﺧﺪﺍ ﺑﯿﺨﺒﺮﻧﺪ!

+ نوشته شده در  سه شنبه هفدهم اردیبهشت 1392ساعت 12:13  توسط  داش meyti  | 
اییم سی روفقا بینید لات کیه


جونه خودت بزار لات بازی را برات معنی کنم

بذار تا فصل اون که زبون می فهمی کنم

 آخه بگو ضعیف کشی کی گفت که لات بازیه

نشون بده که یه لات به نامردی کردن راضیه

 لات خوبه مرامش،عفت تو کلامش

الفبا و سلامش بزرگی و مقامش

 اگه می گم لاتم من

                        ایرونیم و توخونَمه

فکر نکن الواتم من

 لات خوبه یگ رنگیش

مستی و شوب و شنگیش

ژس به این قشنگیش

شلوار لول تفنگیش

 اگه می گم لاتم من

                        ایرونیم و توخونمه

فکر نکن الواتم من

 لات خودش کلاس داره

دیپلم داره لیسانس داره

آدم های متشخص و گنده و سرشناس داره

 واسه همینه هرکی از راه برسه لات نمیشه

لات اصیل کلاس داره

آدم الوات لات نمیشه

+ نوشته شده در  سه شنبه هفدهم اردیبهشت 1392ساعت 12:5  توسط  داش meyti  | 
جوستیم جوستیم نومی بالاتر از مولا نجستیم.یا علی

صفای هرچی مرده که جلای قلبه پردرده.

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم اردیبهشت 1392ساعت 17:35  توسط  داش meyti  | 
وآمول(ینی سلام)

سال جتیت به تیموم لوتیاش تربیک ارض میشود.

سی روفقام گیلایه بن بیسیم که الحق که تو کوچه چرخ میزنین یه خطیم رو درودیفال بنزین جونه داش.یادوگاری بنزین رو کوچه.

درپناهه هولام علی


+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم اسفند 1391ساعت 16:37  توسط  داش meyti  | 
به سلومتی پنگوئن که لات نیس ولی لاتی راه میره.

سام به روفقا.خوش وشادین

بعته چن وخط گوذزمون به کوچه اوفتاد گفتیم بد نی تو ایی هوای بارونی یه آبیم ما بپاچیم رو درو دیفال کوچه.

توای زیمونه که ریفاقتا بو گیرفته و مرام و معرفت به گا،داشتن شوما روفقا باس ما نیعمته به علی.بسوزه پدره روزیگار که مارو پیره خوئش کرد لامصب.صب تا تا شب همه باس سگ دو بیزنن تا یه لقمه نون درارن که اَ گوسنگی نمیرن.

آی اوس کیریم برس به فریاد.


+ نوشته شده در  یکشنبه بیستم اسفند 1391ساعت 17:29  توسط  داش meyti  | 

آم جمیعن

سی روفقا عارضیم که داش شاروخ درخوست داده پته لاری رو سیش بریزم رو داریه.

سی تیمومه لاری بازا

اول بوگم که نژادای ایی جونور چنتاس.سرهنگه افغان،سیاه قرمز،ابرش قهرمون،تلا،تاج سوراخ،لاری طوسی،چیل،گرگ،اصیل،تاج کج افغان،صابونی،ریش،هانیبال

 قده ایی جونور ملاکش دونگه.مثل گوین 5دونگه.نهایت قده لاری به 6 دونگ میرسه.هرچی بالاتر باشه خرتره.رنگه قلم اََگ به سبز بزنه خوبه.

 در جریونید که ایی جونور باس شرط بندیه هر جنگ رو میدون گوین

در صورت جهته کسمه ایطیلاآته بیتر بوگید ما میریزم رو درو دیفال کوچه.

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و یکم آبان 1391ساعت 19:29  توسط  داش meyti  | 

هوالله

یاد کونیم روفقایی که هسسن ولی نبودشون بٍی تره.آره

ایمرو خوام داستون زن ستوندنه ناصر توپوله رو سی بروبچ نقل کونیم تا درسه عبرته سی بقیه شه.

الهی به امید تو

از ما که پنهون نی از خدا چه پنهون ناصرتوپوله طفل بود که ما کلاس دویوم بوتیم.یه بچ دماغوی بوگندو.ایی بشر از همون طفلیت تو نخه کارای ما بود مام دیدیم بچ ردیفیه زیره پروبال خوئمون رشدش دادیم.الحق نوچه تیمیزیه.القصه ایی ناصره ما بوزورگ شدو استخون ترکوند و شاشش کف کرد.یه وقت دیدیم نالوتی تو غیابه اهله صنف خاطرخاهه یه ضیفه شده.مصبتو شورک.از ما نه ازون آره که خوامش.مام که طاقته تولک بودنشو نشتیم چولیدیم سیش خاستگاری قصصش درازه مخلص کلوم سره آخر میخشو فرو کرد.مام اَ خوشالی اشک تو چشامون علقه زت که بالاخره ایی بشر سامون گیرف. کی فک میکرد ایی بچ دماغو بیاتو آدم شه.خولاصه خاکی نریم.دویومین سال زن گرفتنه ناصره.بدبخت دوسالو مثه سگ جون کنده که چی امسال دسته زنشو بیگیره بیره پی سرنوشتش.آما...

تیموم نقشه پقشه هاش به ... رفت.البت باس روفقا سوآل شوده سی چه.گویم خیدمتتون.پنشتا از جنسارو ایی اوسکول باس بخره.با یه سربیس طلا و لباس مباس.شغلش آزاته.سره هر برجم پونصتا کِخ میکونن کفه دسش.سرجم شیش چوق سرمویه داره.جمه جنساش اَگ آشغال بستونه پن چوق. سربیسش دو چوق. لباس مباس یه چوق. خرجه بندوبساط جشن چار چوق. پول پیشه سی اجاره ده چوق.حالا ماه عسلم ماله ازمابیترون.یه جم بزنید میکنه به عبارتی بیستو دو چوق.واویلااااااااااااا

یدفه بوگو کپشو بیزاره تو قبر دیگه.آره روفقا ایی بدبخت چندیه بجور تو لکه.مام که طاقت ایی صحنه های اکشنو نرریم زدیم دله جاده تا موشکلشو چی سیش هل کونیم.تا اوس کریم چی بخاد.

شومام دوعا کونیت که تیموم جونای ما بیرن به سلومتی پی زیندیگیشون.

به امیته یاری مولام علی

زت زیات

+ نوشته شده در  دوشنبه هشتم آبان 1391ساعت 12:30  توسط  داش meyti  | 
هوالحق

از نو فرصت شوت تا برسیم خیدمت روفقا.غرض احبال پرسیه که به حمدلله حاصل میشه.

حاجی که شومایی میخام دنیاتون نباشه تو ایی زمونه که اْگ دو سوت بیکار شی کولات پسه معرکس فرصتی باس خلوت کردن نی.با ایی قیمتا باس مثه سگ کار کنیم تا چی یه وخ اْ گوشنگی نمیریم.بریدیم به علی.اشتب کردیم زاییدن مارو.

مصبتو شورک اوس کریم.

به گوشم ریسیده ناصر توپوله که چنده رفته قاطی ضیفه ها زاییده زیره چارقلم جنس به موسی حق داره.جستیم تو بازار سیل کونیم قیمتارو بیبینیم راسه بوگو چی دیدیم یا علییییییییییییییی...........

داش نگو نگو.خدا به داده ناصر توپوله بیرسه بدبخت.

داستون ایی بدبختو سی روفقا دفه بعتی کو چولیدیم تو کوچه میریزم رو داریه تا ملت بینن چی کشیده ایی مرد.بدتر از ابد.

در پناه مولامون علی

+ نوشته شده در  شنبه ششم آبان 1391ساعت 15:9  توسط  داش meyti  | 
سام بی داش میتی. کحاجی دیگ نیمیای زیارت اوستات.نومرتم ندارم که بهت خبر بیدم مورتیم آ پس که حیس کیشیدیم مونتزیریم.     

 

                                                                             زت زیاد 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و نهم مهر 1391ساعت 17:7  توسط جعفرخان  | 

سام

یه عده از روفقا درخواست دادن که چی یوخده با زبونمون آشناشون کونم که امرو از فرهنگه لوغته لاتای قیدیم یوخده سی شوما ریختیم رو داریه تا صفا کونید.

سلام = آم – سام – وآم – علیک – ساب – ولک – آمون لک – سابیلیک – وآبیلیک – وآمیلیک – م (سی لاتای گونده) – مولک – آآآبیل – سومیلییک و...

چاکم = چاکرم

نوکم = نوکرتم

اوچم – اوچ – اوچیکم = کوچیکتم

برو بی غم = در پناه مولا

زت-زت زیات = عزت زیاد

سی = برای

پچول = اسکول

بچ=بچه

و...

چنتا کلومم سی احبال پرسی:

یوخسان- آمولک – بامراما- پشمتم- ترکه پاشنتم-جمالتو- چاکتیم- حبس کشیدتیم -خرابه وفاتم – دیوونتم - ذلیلتیم - روشورتم - زمین خوردتم - سفره شومتیم - شپشه موتم - صفاتو - ضرر خوردتیم - عرعر خرتیم - غلامم - فره موتیم - قرقره قلیونتیم – گوهتم و...

ایی بوت قیصه ما

یا حق

+ نوشته شده در  سه شنبه چهاردهم شهریور 1391ساعت 20:41  توسط  داش meyti  | 
به نومه خوئش که اوسای تیموم لوتیاس

ساب خیدمت روفقا

نبوتیم،ندیدیم،نزدیم... البت از سره ایجبار

حاجی که شومایی یه چک نمره بالا کشده بودیم که نزدیک بوت بزاییم زیرش.به لوطف مولا حل شد.خوب اَ روفقای قیدیم خبر نی.نکونه نامروتی ایی روزگار پیره خودش کردتشون.اوستا نخاسته نشه که لوتیای ایی دیار تو سیل بی معرفتی ایی زمونه غرق بیشن.نه حاجی چی گویی.ایی داشایی که من شناسم جز دوده قلیون اهله هیچی نیسن.

مخلص کلوم زمونه بد زمونه ایه...

زت زیات

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم شهریور 1391ساعت 12:16  توسط  داش meyti  |