|
سابیلیک به تیموم بچ
درو دیفال ایی کوچه بیرنگ شوده در نبوته ما.نبینیم کوچه مولا علی ایتور خلفت بیشه.یاخدا بدجور تو نمیری تولک شودم.ا داشای با صفاهو بامرام دیگه خبری نی.کوجاس اون شاروخ که وقتی تو کوچه صفا میاورد دیله ما جلا میگیرفت.اوس کیریم اینه رسمش... دلمون لرزید ایی کوچرو ایتو دیدیم
+ نوشته شده در دوشنبه سوم بهمن 1390ساعت 1:27 توسط داش meyti
|
سام به تیموم لوطیا
کره هرچی مردداش.خواستم امرو یه خبرمشتی بی تیموم لوطیا بیدم که قراره یه کلیب آ مردای این روزگار به شوما لوطیا بذارم،بلکه خاطرات مرد مردا ناصرخان زینده بشه. تپه ای نمونده نریده باشم. زت زیاد
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم آذر 1390ساعت 17:13 توسط جعفرخان
|
آآآبیل لک
غم مردان دنیای نامردانه چاکره تیموم روفقا.پیچ موی سیبیله هر چی مرده.خرابه صفای داش شاروخ.قذماتو عقشه داش.در مورت اون عسک داش اونو ۳ سال پیش با روفقا زدیم جاده اردیبیل تو آستارا ضفط کرتیم.آره. داش ا خوئت بوگو چی خبر تیرون ما که نیسیم سره جاشه.شنفتم چس عربده کش زیات شده.نفسشونو ببر.که اگ من بیریسم اونجا شقه میکونم.اصاب پساب باس ما نمونته داش.ایی خیذمت داشتو پیر کرد. احبال داش جفر چه وضه داش چشمون به دره پادگونه تا قدمات تخمه چشامونو بیترکونه.ایی دیله نامصب بدجور هوای وطنو کرده رفیق.محلو سیپردم به تو.به سوسولا پروبال ندین.قیچیشون کون. هی روزیگار ....... نوم و یاد مولا جلا میده دلو قربون نومش. یا مولا علی مدد
+ نوشته شده در شنبه بیست و هشتم آبان 1390ساعت 21:42 توسط داش meyti
|
سام خیدمت تیموم روفقا. داش مام باس بیریم رو برجک.چند وخته فیراری بوتیم،ریختن دم درمونو تامیخرد زتن،مام کم نیاورتیم، مام آره.ولی خوب هم زیات بودن هم زورگو.
خولاصه همه بایستی بیرین رو برجک به داشمون صفر: سوخت و سوز داره داش، ولی چی... دیرو زود نره. زت زیاد
+ نوشته شده در شنبه هفتم آبان 1390ساعت 10:21 توسط جعفرخان
|
روفقا اییم عسکه خوئمونو جعفرخان زیریشم عسکه زمون جاهلیمونه
یا حق ما رفتیم رو بورررررررررررجک
+ نوشته شده در سه شنبه پنجم مهر 1390ساعت 16:7 توسط داش meyti
|
وامولیک خیذمت تیمموم روفقای مشت و باصفا عللخصوص شیرمردای ایرون زیمین.
روفقا رخصت خوام ایمرو یوخده در مورته خیصلتای یه مرد تیموم عیار ایرونی گپ زنم. اول کلوم ایو باس بیگم نوم مرد والاست که نباس اَدهن هیش نامردی بیزنه بیرون.درجریانین که.آره مرام مولا علی مرامه مَرده.صفای مولا علی صفای مرده.غیرت مولا علی غیرت مرده.گوزشت مولا گوزشت مرده.خشم مولا خشم مرده.مخلص کلوم مردیه مولا علی مردیه مرده. شیرمرد کسیه که اَگ دنیا غم دشته باشه نباس خم به اخمش بنزه.مردی به سیبیل و جامه جاهلی نی.به زنجیرو کفش قیصری نی.به زلفای بولندو فر نی.مردی به معرفته. بقیش باس بعدن فیلن حال نررررم یا هو
+ نوشته شده در جمعه یکم مهر 1390ساعت 18:10 توسط داش meyti
|
چاکرو مخلصه تیموم روفقاییم.فره موی هر چی لوتیه.
دمه همتون گرم که وختی نیستیم گرده پای شوما لوتی صیفتا حریم کوچرو همچون پرملات صفاهو جلا میده.دمه داشه گلم شاروخ خان کبیر گرم.دمه آباجیای لوتی منصب.مخلص کلوم دمه اجمعینتون چی گرم. عرض از غرض یه ۱۰تایی اومتیم مرخصی گفتیم بد نی حال واحوالی با روفقا کنیم.بتجور ایی دیله نامصب تنگیده بود خدایی.جا روفقا خالی ایی هفته چولیدیم به پابوسی آقام رضا. مشرف شودیم مشد تا ببوسیم سردره مهد صفا رو.جاتون گلبارون. ایشال خوام تو ایی چن وخته (تا ۸/۷/۹۰) که آزادیم باحاتون حیسابی جون داش بچرخیم.خوام یه نمره تیلیفون اگ بیشه بستونیم که با روفقای لوتی صیفت بضی وختا گپی زنیم. بیگید بیستونیم یا نستونیم. در پناه مولا رضا
+ نوشته شده در چهارشنبه سی ام شهریور 1390ساعت 15:26 توسط داش meyti
|
آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآی کی جورعت کرته زیره پاهای داش شاروخ ما نفس بیکشه که به علی و اولادش نفسیشو میبرم.نَر نبینم تو مسیرش که جورعت نفس کیشیدن داشته باشه. چه بیرسه به ضیفه.
داش شاروخ نبینم تو لکی.حاجی به موسی و دینش قسم غمتو بیبینم بد کُرفی میشم.آردس او لامصبو بیده تا کت بسه زیره پاهات پهنش کونم.اکه هی مصبتو لامضب.ضیفم ضیفه های قیدیم که به موسی گوشه چارقدشو انسون باس میبوسید به خاطیره حجب و حیاشون.داش نبینم خم تو پیشونیت که دنیا رو قمه ای میکونم. چنتا حرکت که میگم بیزن رامت میشه داش. اول: خونتو سرد کون.مولتفیته که.چون کار کاره تیزی نی.کار کاره دله لاکرداره دویوم:یه زنجیر نیسبتا یه متری با یه بسته تخمه یا آدامس بستون.یه کفش قیصری هم تنگش با یه شلوار خانواده.در جریانی که. سیوم: ساعت کاریت داش اَ 7 صوبه تا چله آفتاب.جلد میپری دمه محلشون و لوتی وار مثه یه مرد رو پنجه میشینی. چارم:نشستی زنجیرو در میاری تخمه و آدامسم تنگش میزنی به بدن که قوت داشته باشی. تا چله افتاب همین حرکتو میزنی. داش ایی حرکتو یه هفته انجوم بدی اونم بیبینه(باس موقه دیدنش چشاتو مثه شیر بنزی بیرون و اخماتم بکشی رروش) داستونتون حله.در جریانی که. داش عتمن جوآآب ایی نخسَرو بدی که با خبرشیم. اوس کیریم چنان کون که سرانجوم کار تو خوشنود باشیو ما رستیگار حق نگهدارت مرد
+ نوشته شده در جمعه سی و یکم تیر 1390ساعت 17:39 توسط داش meyti
|
سااااااااااااااااااااااااااااااااااام.
به مولا کر همه تونیم دااشا و آبجی ها اول باس بیگم که داش شاهرخ خیلی سالاری، داش بی مولا با حریکتیت هال کرتیم.با سالارایی میثل تو که کمن حال میکونم. دویومن عاریضم خیذمتیتون که یه مودتی هبس بوتیم نتونیستیم خیذمت بریسیم. سیومن همتونو عیشقه. زت زیاد
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم خرداد 1390ساعت 0:52 توسط جعفرخان
|
آم به تیمیو م رفقا.ایی عسک خوئمو داش موتیه(موسطفا) زدیم سردره کوچه نگن کوجه تو ایی چن وخته که ما رو برجکیم و از مرز و بومه مملیکت ۴ چشی دیفا میکنیم نگن کوچه مرتضی علی بیصابه. هوالحق 
+ نوشته شده در چهارشنبه چهارم خرداد 1390ساعت 19:43 توسط داش meyti
|
اوس کیریم اگه زیندیگی اینه نخواستیم بااااااااااااااااااااااااااااااا
+ نوشته شده در جمعه هشتم بهمن 1389ساعت 17:1 توسط داش meyti
|
سامی به بزرگیه شبه یه پاسدار
داشا و آباجیای مشتی سیلام.داشتون بعته یه چن وخت فرصت کرت یه نوکه پا از برجک پاشو بنزه رو آسفالت بیاد مرخصی.به علی ستمه.هی روزیگار.به قولی چوون میگوزرد غمی نیس. روفقا ما ایفتیخار میکنیم باس مملیکته مادریمون خیدمت کونیم به مولا پاش برسه جونمونم میدیم.ولی... بیستمونم پر شد به قولی هنو چس ماهیم.سرباز قیدیمیا دسمون مینزن میگن بو واسکن میدین.مام که آش خوریم دسمون به جایی بند نی میشنفیمو لب میبندیم.با چندتا از بروبچ جاده ساوه روهم ریختیم دهن مهنه یه چندتاشونو به قولی یه صفایی بدیم. ا ایی حرفا گوذشته احوالات داشمون جفرخان چه وضه.داش روبه راهی.با مکتب چه کردی دکتر شدی یا نه.از وختی که اومیدم مرخصی خیلی چیزا عوض شدن.به مولا ما باس بیریم هوالحق
+ نوشته شده در چهارشنبه نوزدهم آبان 1389ساعت 20:6 توسط داش meyti
|
اینا حرف لوتی یاس فکر نکنی حرفای یک جوون تهرونیه من سر کوچه همیشه وایسادم چون ته کوچه پر از حیرونیه اون نگات با این دلم چه کارا کرد باز گمونم قیصری زندونیه تو منو ببخش عزیز همنفس این مدل شعرم چاله میدونیه تو می گی رها، رها کن خودتو اما انگار روح من زندونیه
+ نوشته شده در شنبه هشتم آبان 1389ساعت 17:33 توسط جعفرخان
|
۱روزنی نی داش میتی رفته ولی دلمون براش تنگ شوده بی مولا بروبچ سربازی رو اُبهت آدما افزوده میکونه. داش میتی رفت مرد بشه و بیاد. آ ای خوف دارم که بیزنه دهن فرمانده مرمانده بیاره زیمین. داش میتی ایی کارو نکونه باس بهش شک کرد. به امید آزادی همه جوونان یا حق
+ نوشته شده در یکشنبه دوم آبان 1389ساعت 23:40 توسط جعفرخان
|
سام به همه
بروبچ داش میتی میخواد بیره خیذمت.گُنده محل داره میره، لوطی محل داره میره، سالار محل داره میره، موندم جیکار کونم.آ تنهایی دِق میکونم بی مولا. داش میتی دعای لوطیا پشت سرِ توست. نمیذارم تو محل آب آ آب تیکون بیخوره. برو بی غم زت زیاد
+ نوشته شده در جمعه بیست و سوم مهر 1389ساعت 20:52 توسط جعفرخان
|
|
درباره وبلاگ  سامو لیک به شوما ریفیقه مشتی مرامتو عشقه با صفا.بکش تیزی رو
|
